Ana sayfa
 
Şiir sayfaları

şairin sesinden dinlemek için:

www.cengiz-numanoglu.com/mp3/NasilOlsaAllahAffederBizi.mp3


BEYTULLAH'TA BEN

 

(Şeytan ki; hem süsler, hem inandırır,
İşte insanları böyle kandırır…)


Oruç zor gelmezdi, günler kısalsa,
Namaz da kılardık, vaktimiz olsa,
İbâdet kolaydı, iş bize kalsa;
    Nasıl olsa Allah affeder bizi;
    Ölmeden yaparız, biz tövbemizi.


Her evde, bir Kur'ân, vardır ya rafta,
Mutlaka alınır, tozu her hafta,
Ayrıca.. Duvarda arapça yafta;
    Nasıl olsa Allah affeder bizi;
    Her yıl göndeririz mevlidimizi.


Lâkin.. Zekât işi, biraz karışık,
Nefsimiz, fitreyle daha barışık.
Fakir, fakirliğe zaten alışık;
    Nasıl olsa Allah, affeder bizi;
    Kurbanda verdik ya etlerimizi.


Medeniyet; hoşgörüdür inan ki,
Günde bir kadehten, ne çıkar sanki?
Etrafta, o kadar günahkâr var ki;
    Nasıl olsa Allah, affeder bizi;
    Daha dün kutladık kandilimizi.


Gör ki; insan eli, Merih'e değmiş,
Güneş de, sırada beklemekteymiş.
Artık, bu devirde "tesettür" neymiş?
    Nasıl olsa Allah, affeder bizi;
    Çünkü; yalnız bizde, kalbin temizi.


Ulusal onuru, yaymaksa maksat;
Güzellik yarışı, ne büyük fırsat.
Ah ! Şu "bağnazlar"da, olmasa fesat;
    Nasıl olsa Allah, affeder bizi;
    Görüyor.. Bu millî gayretimizi.


Karamsar düşünmek, ne kötü bir huy,
Zaman sana uymaz.. Sen zamana uy!
Bak.. "Vız gelir" diyen, şarkıları duy;
    Nasıl olsa Allah, affeder bizi;
    Az sonra görürüz(!) cennetimizi.


Zaman seli hızla, haşre akarken,
O, berzâh kapısı, bu kadar darken;
İnsanda bu ilim, bu akıl varken;
    Affı, azâbından fazladır diye,
    Allah'a bu isyân, hayret ki niye?
 

Cengiz Numanoğlu

(1995)

Anasayfa

Sonraki şiir

Hiciv şiirleri

Şiir sayfaları