Ana sayfa
 
Şiir sayfaları

şairin sesinden dinlemek için:

www.cengiz-numanoglu.com/mp3/HicretEtsem.mp3


BEYTULLAH'TA BEN

 

Ey! Münevver Medîne, Ey! Gönüller beldesi,
Ey! Devri cehâletin, mahkûmiyet belgesi.
Çınlıyor göklerinde, her an Muhammed sesi.
    Gör ki; yine dünyada, zulümler var bu dîne,
    Hicret etsem beni de, alır mısın MEDÎNE?


Susadım şefkatine, yine gönlümde serâb,
Sustu rahlede bülbül, bahçede güller harâb,
Dünyaya hükmediyor, yine zillet ve şarâb;
    Gör ki; nice âlimler, nifak soktu bu dîne,
    Hicret etsem beni de, alır mısın MEDÎNE?


Merhametin kendi yok, dillerde kaldı adı;
Yeryüzü bir toz duman, kim suçludur, kim kadı?
Bunca mûsibetlerden, ibret alan kalmadı,
    Hep iftirâ ediyor, "yedi düvel" bu dîne,
    Hicret etsem beni de, alır mısın MEDÎNE ?


Bir yanda din tâciri, arkadan vurur beni,
Bir yanda zorbaların, hiç kızarmayan teni.
Elden ele geziyor, dinde reform bülteni;
    Bilirim ki; bu cür'et, revâ değil bu dîne,
    Hicret etsem beni de, alır mısın MEDÎNE?


Çöktü insan fıtratı, payandalar yetmiyor,
Ekranlarda çığlıklar, kulağımdan gitmiyor,
Soygun, talan, cinâyet, "çağdaşlıkla" bitmiyor;
    Nesiller küstürüldü, çağlar üstü bu dîne;
    Hicret etsem beni de, alır mısın MEDÎNE?


Ey! Mübârek Medîne, Fahri Âlem beldesi,
Kardeşliğin, barışın, adâletin simgesi,
Çınlasın göklerinde, salât üs selâm sesi.
    Ben ki; Kâlû Belâ'da, teslim oldum bu dîne,
    O yemyeşil kubbene, beni de al MEDÎNE.

 

Cengiz Numanoğlu

(1997)

Anasayfa

Sonraki şiir

Şiir sayfaları