Ana sayfa
 
Şiir sayfaları


BEYTULLAH'TA BEN

 

EY İNSANLIK NERDESİN? Neden çıkmıyor sesin?
Yok mu, bunca zâlime, “Dur!” diyecek nefesin?
Şu küresel feryatlar, sana daha ne desin ?
    Gör ki; dünya çıldırdı, vahşet kana doymuyor;
    Kur’ân’ın çığlığını, ehl-i cinnet duymuyor.


EY İNSANLIK NERDESİN? Sökülüyor temeller,
Çöplüklerde çürüyor, nice ulvî emeller.
Edep, hayâ, ne varsa, sildi süpürdü seller.
    Gör ki; dünya kudurdu, cinnet cana doymuyor;
    Kur’ân’ın çığlığını, ehl-i zillet duymuyor.


EY İNSANLIK NERDESİN? Kol geziyor zâlimler,
İlim kürsülerinde, boşa giden tâlimler,
Ne yazık ki; bir türlü, uyanmıyor âlimler.
    Gör ki; sözde çağdaşlar, cehâlete doymuyor;
    Kur’ân’ın çığlığını, ehl-i gaflet duymuyor


EY İNSANLIK NERDESİN? Biraz akıl ver bize,
Şu koskoca dünyayı, dar ettik kendimize.
Sen gittiğinden beri, zulüm gelmiyor dize.
    Gör ki; dünya savruldu, dalâlete doymuyor;
    Kur’ân’ın çığlığını, ehl-i küfür duymuyor.


EY İNSANLIK NERDESİN? Tefrika içimizde,
Dünya müslümanları, ahlâkî bir krizde.
Sen gidince ne irfan, ne iz’ân kaldı bizde.
    Gör ki; nice devletler, fitnelere doymuyor;
    KUR’ÂN’IN ÇIĞLIĞINI, ehl-i nifak duymuyor.

 

Cengiz Numanoğlu

(2018)

Anasayfa

Sonraki şiir

Şiir sayfaları