Ana sayfa
 
Şiir sayfaları

şairin sesinden dinlemek için:

www.cengiz-numanoglu.com/mp3/BuSehirBursa.mp3


BEYTULLAH'TA BEN

 

Taşına, tarihin mührü vurulmuş,
Bağrına, evliyâ tahtı kurulmuş,
Mânevî mîraslar, ehlini bulmuş,
    Kim bana, bu şehrin adını sorsa;
    Tereddüt etmeden, derim ki; Bursa.


Erenler saf tutmuş, aşk otağında,
Bülbül meşke dalmış, gönül bağında,
Yeşil, beyaz, raks ediyor dağında,
    Kim bana, dünyada cenneti sorsa;
    Gözümde canlanır, mübârek Bursa.

Emir Sultan, postu sermiş Hak yola,
Üftâdeler, Hüdâyiler kol kola.
Nesiller koşuyor, vermeden mola.
    Kim bana, tasavvuf ceddimi sorsa,
    Derim ki; onların, adresi Bursa.


Molla Fenârîler, kalpte yaşıyor,
Somuncu Babalar, bayrak taşıyor,
Misyonları.. Yüzyılları aşıyor,
    Kim bana, bu aşkın sırrını sorsa;
    Derim ki; sevdânın harmanı Bursa.


Adâlet tâc olmuş, şanlı mâziye,
Ruhlar, selâm durmuş, Osman Gâzi’ye,
Şehitlere.. Gerekmiyor tâziye,
    Kim bana, bu neslin aslını sorsa;
    Derim ki; hikmetin kaynağı Bursa.


Ulu Mâbet, heybetiyle duruyor,
Minâreler arşa, köprü kuruyor.
Tüm yürekler; Allah için vuruyor,
    Ne zaman ârifan, saflara dursa;
    Önünde Peygamber, ardında Bursa.


Bir yer ki; insanlar, gönül zengini,
İrfanla tartıyor, ahlâk dengini.
Bir yer ki; hak etmiş, yeşil rengini,
    Kim bana, ilâhî ihsânı sorsa;
    Derim ki; lâyıktır, bu şehir Bursa.


Bir yer ki; üstünde, bu mirâs varken,
Altında binlerce velî yatarken,
Bir yer ki; âlimler nöbet tutarken,
    Kim bana, bu şehre bir rakip sorsa;
    Derim ki; Bursa’nın, rakibi Bursa.

 

Cengiz Numanoğlu

(2012)

Anasayfa

Sonraki şiir

Şiir sayfaları