Ana sayfa
 
Şiir sayfaları

şairin sesinden dinlemek için:

www.cengiz-numanoglu.com/mp3/BirBilebilsen.mp3


BEYTULLAH'TA BEN

 

Bunca mektep bitirmişsin gayretle;
Cehlin bâki kalmış.. Gördüm hayretle.
Değil böyle, alay etmek âyetle;
    Ağlardın.. Durmadan hüsrânına sen,
    Küfrün bedelini, bir bilebilsen !

Ne gaflet.. İslâm'a teslim olmamak,
O nûr denizinde, vecde dalmamak.
Değil, beş vakitte namaz kılmamak;
    Bir ömür secdeye kapanırdın sen,
    Mahşer dehşetini, bir bilebilsen !

Dilinde çağdaşlık(!) efsâneleri,
Gezerken, o "entel" meyhaneleri;
Böyle hoş gelmezdi, saz nağmeleri,
    Kırardın.. O süslü kadehleri sen,
    Kevser lezzetini, bir bilebilsen !

Aşında bir damla, ne ter, ne emek,
Nerden bileceksin, “helâl” ne demek.
Değil fâiz denen, ateşten yemek;
    Bin lûtuf sayardın, fakirliği sen,
    Servet vebâlini, bir bilebilsen !

Oğlun, bir kumarbaz, esrar da caba,
Kızın, sokaklarda sığmıyor kaba.
Ey Kur'ân câhili, şuursuz baba;
    Bu ihânetinden, ürperirdin sen,
    Kur'ân'ın hükmünü bir bilebilsen !

O yaşlı ananda, tutmuyor dizler,
Bir tas çorba versen, nemlenir gözler.
Değil ona hergün, iğneli sözler;
    Taşırdın sırtında.. Bin yıl bile sen,
    Cennet müjdesini, bir bilebilsen !

Ey şükür fakiri, doyumsuz insan,
Bilsen ki nankörlük, ne büyük hüsrân.
Değil, bu sayısız nîmete küfrân;
    Öperdin.. O kuru ekmekleri sen,
    Kerem Sahibini, bir bilebilsen !
 

Cengiz Numanoğlu

(1997)

Anasayfa

Sonraki şiir

Şiir sayfaları