Beşerin temeli, bir küçük cenin,
Can vermeye, gücü yetmez kimsenin,
Kâinat denilen, dev değirmenin,
Suyu nerden gelir,
farkında
mısın?
Yıldızlar, bir adım yolundan şaşmaz.
Dağlar haddin bilir, denizler taşmaz.
Karıncanın yükü, boyunu aşmaz.
Bunca dengelerin,
farkında
mısın?
Bu dünya; uzunca bir yolun başı.
O mezar dediğin, bir sınırtaşı.
Ömür; iki günlük îman savaşı,
Her an bitebilir,
farkında
mısın?
Senin Sâhibin var, yokluğa kanma
Sana senden yakın, uzakta sanma,
O’na tüm kâinat, dar gelir amma,
Bir gönüle girer,
farkında
mısın?
Cehâlettir, O’nu inkâr nedeni,
Ne mümkün görmemek, O var edeni,
Beyin yönetirken, bütün bedeni,
Beyni kim yönetir,
farkında
mısın?
Etrafına bir bak, gör nicesini,
Gel de çöz, şu insan bilmecesini,
Bazen, ömür bile, tek hecesini,
Çözmeye yetmiyor,
farkında
mısın?
Kimi, kibir denizinde boğulmuş,
Kimi, minnet ile, kula eğilmiş,
İnsan olabilmek, kolay değilmiş,
O kutsal savaşın,
farkında
mısın?
Kimi, servetini, sefâya sermiş,
Kimi zekâtını, dürüstçe vermiş,
Kimi, bir lokmanın, şükrüne varmış,
Gerçek zenginlerin,
farkında
mısın?
Kimi yaşlandıkça, huzuru duyar,
Îlâhi kanuna, gönülden uyar,
Kiminde bir telâş, saçını boyar,
Tellerini sayar,
farkında
mısın ?
Kimi, imân eden, kula çatarken,
Korkulara düşer, güneş batarken,
Kimi, ona buna, akıl satarken,
Kendisi muhtaçtır,
farkında
mısın?
Kimi, bu dünyada, nefes aldıkça,
Allah’ı zikreder kalbi vurdukça,
Kimisi de, yalnız darda kaldıkça,
Allah’ı hatırlar,
farkında
mısın ?
Kimi, şans ve talih peşinden gider,
Durmadan kadere sitemler eder,
Böylesi kullara, neylesin kader?
Ekmeden biçen yok,
farkında
mısın?
Her gün “son durak” ta, nice yolcular,
Kadın, erkek, çoluk çocuk, ihtiyar,
Kimisi gülümser, mes’ut, bahtiyar,
Kimi üzgün gider,
farkında
mısın?
Ömürler, mevsimler gibi dönerler,
Mumlar, yanar yanar, biter sönerler,
Yapraklar, sararıp, yere inerler,
Toprağa dönerler,
farkında
mısın?
“Aşk” sözcüğü, günümüzde karmaşa,
Aşklar var; bir gaflet, bir kara maşa,
Ama, bir aşk var ki; gelince başa,
Ölüm kavuşmaktır,
farkında
mısın?
İnsanlar, el ayak, kol kafa beden,
Hiçbiri birine benzemez neden?
Bir güç, bir irâde var ki, hükmeden,
Dört yanını sarmış,
farkında
mısın?
Gece gündüz, boş hayaller kurarsın,
Kendi gafletine ortak ararsın,
Çıkmaz sokaklarda, adres sorarsın,
Oysa; adres sende,
farkında
mısın?
Yaşamak, kalbine korku salarken,
Ümitsizlik batağına dalarken,
Teselliyi, kadehlerde ararken,
Seni Yaradanın,
farkında
mısın?
Hayat yokuşunda, sık sık teklerken,
Dert üretip, dertlerine eklerken,
Köşelerde, miskin miskin beklerken,
Ne fırsatlar kaçmış,
farkında
mısın?
Nice güzel renkler, dünyayı sarmış,
Siyahın yanında, beyaz da varmış,
Parmakların, kalem tutar yazarmış,
Elin kolun varmış,
farkında
mısın?
Pembe beyaz açan bahar dalını,
Mor dağların, yeşilini alını,
O kelebeklerin, ipek şalını,
Gören gözün varmış,
farkında
mısın?
Akıl vermiş, engelleri geç diye,
Vicdan vermiş, hak yolunu seç diye,
Gönül vermiş, kapıları aç diye,
Bunca anahtarın,
farkında
mısın?
Dünya nimetinden, nedir ki kalan?
Varsa; gönül dostu, gerisi yalan,
Gel gör ki, felekten bir gece çalan,
Gündüz “uyur gezer”,
farkında
mısın?
Sonsuzların bile, ömürleri var,
Sanma ki; saltanat, kurumaz pınar,
Mal, canın yongası olsa ne çıkar?
Gölgeler fânidir,
farkında
mısın?
Nice insan, nice yükten ezilir,
Karda, kışta, yatak yorgan büzülür,
Gözlerinden, sicim sicim süzülür,
Bu çâresizliğin,
farkında
mısın?
Yorgun yüzlerdeki, derin izlerde,
Sevgiye susamış, muhtaç gözlerde,
Boğazlarda düğümlenen sözlerde,
Ne feryatlar gizli,
farkında
mısın?
İlaçtan çok, dost gerekir hastaya,
O dostlar yazılır, yüce listeye.
Bir gönül köprüsü, kuran ustaya,
Ücreti kim verir,
farkında
mısın?
Tatlı dil, güçlüdür, demir çelikten,
Yılan bile duymuş, çıkmış delikten,
İnsanlara özgü, bu incelikten,
Kimler hisse almış,
farkında
mısın?
Mâbetler var; orda gönül yıkanır,
Âyetler var; kişi kendini tanır,
İnsanlar
var; melek bile kıskanır,
Sen, o yüceliğin,
farkında
mısın?
Namus, şeref derler, elle tutulmaz,
Şan şöhretle, para pulla satılmaz,
Kumar çöplüğüne, asla atılmaz,
Atıp satanlar var,
farkında
mısın?
Eğer varsa kulda, vicdan yarası,
Karışır, servetin akla karası,
İnsan ömrü, iki nefes arası,
Kaç adımlık yoldur,
farkında
mısın?
Sen, fakir arkadaş, düşünme derin,
Bin türlü derdi var, o zenginlerin,
Darılıp küstüğün, kendi kaderin,
Sana siper olmuş,
farkında
mısın?
Dinle ki, genç ana, bu sözler sana,
Böyle yazdım diye, darılma bana,
O yavrun sevgiden, şefkatten yana,
Biraz aç görünür,
farkında
mısın?
Ya sen, yasak aşkı, özleyen baba,
Evdeki hallerin, pek kaba saba,
Biraz da aklını kat şu hesaba,
Seven bir karın var,
farkında
mısın?
Aklı tutsak eden, dar sınırları,
Geç de gör, âlemde nice sırları,
Yazan, yazmış amma, bu satırları,
Neden, niçin yazmış,
farkında
mısın?
CENGİZ NUMANOĞLU
(1989)
Anasayfa
Sonraki şiir
Şiir sayfaları |